Thomas Peeters

Over vader worden

May
09

Sinds 17 oktober 2017 ben ik vader. Zeventien-tien-zeventien. Tobias heet hij, mijn zoontje, en hij is – zoals ze zeggen – een flink manneke.

Voor het grootste deel van mijn leven zag ik mijzelf niet echt als iemand die ooit papa zou zijn – ik stond gewoonweg niet stil bij die gedachte. Zelfs toen we besloten om aan kinderen te beginnen, bleef dit idee van “papa Thomas” wat vreemd. Het drong echt niet door, ik kon het mij niet inbeelden, mij niet inleven in dat scenario. Kinderen hebben, dat is immers een van die rare dingen die andere mensen doen. Je weet wel, die andere mensen die altijd al kinderen gehad hebben; die perfect weten wat ze aan het doen zijn en hoe alles moet en altijd lachen op Facebook. Ja, die mensen doen aan “kinderen”, maar ik toch niet, ik weet van niks. Duw uw kind niet in mijn handen, andere mensch, want ik weet niet hoe ge zo’n ding moet vasthouden!

Soit, zeventien-tien-zeventien dus. Dies irae, dies illa; de dag waarop papa Thomas (en Tobias) geboren werden. En alles is opeens anders. Eigenlijk word je niet gewoon papa op de moment dat je eerste kindje geboren wordt, je móet en zúlt papa worden. Alles in jezelf richt zich op zorgen voor het kind en de moeder, want nu zijn jullie een gezin. Jouw gezin. Slapen? Niet nodig. Eten? Tussendoor, enorme hoeveelheden, maar tussendoor. Bij mij werd slapen zelfs grotendeels vervangen door eten tijdens die eerste etmalen. De eerste 24 uur heb ik naast de ziekenhuismaaltijden “tussendoor” 12 extra boterhammen gegeten, bijvoorbeeld. Eerst moet Tobias slapen of verzorgd worden, dan krijgt de moeder hulp en dan is het aan papa Thomas om even te eten/rusten. Drie dagen zijn we samen in het ziekenhuis geweest, dag en nacht (niet dat er op dat moment nog veel onderscheid tussen is).
Wanneer, na het ziekenhuisverblijf, het ritje naar huis – een eerste mijlpaal – voorbij is, kan het echte werk beginnen. Thuis wordt alles “echt”, wat rustgevend, maar ook nogal overweldigend kan zijn. Gelukkig bestaat er in ons land zoiets als kraamhulp en komt de vroedvrouw regelmatig op bezoek.

Geleidelijk aan voelde ik dat “papa Thomas” steeds minder en minder een alter-ego was. Ik werd *ahem*…”anders”. Ik werd papa, en Thomas. Een Thomas die papa is. Een papamas. Na een tijdje was ik echt comfortabel met mijn kind, maar ook veel meer op mijn gemak met de kinderen van andere menschen. Ik begreep opeens veel beter hoe je met een kind moet omgaan, en dat lukte ook. Dat “opeens dingen kunnen” begrijp ik nog altijd niet zo goed. Het is alsof de kabeltjes in mijn hoofd allemaal losgetrokken en anders teruggestoken zijn, alsof mijn wezen zich herschikt heeft. Papa worden is meer dan een kind krijgen, het is een complete verschuiving van toestand.

Een aantal dingen die ik geleerd heb sinds ik papa ben:

  • Kinderen zijn niet zo raar als ik dacht
  • Het is belangrijk om fysiek en mentaal jezelf goed te verzorgen, anders kan je niet goed zorgen voor uw kind
  • Je hebt minder slaap nodig dan je denkt (het kan zelfs leuk zijn om heel vroeg op te staan)
  • Langdurig slaaptekort is wel een vreemd beest
  • Als je dingen zoals huishouden en hobby’s tussendoor doet in kleine beetjes, in plaats van te wachten tot je “genoeg tijd” hebt, lukt het ook om die dingen gedaan te krijgen
  • Een kalender gebruiken om je zaken te plannen is handig, niet overbodig
  • Dingen opschrijven in het algemeen is handig, want je geheugen lijdt serieus onder slaaptekort
  • Als je je zaken goed inplant, en consistent kleine beetjes tussendoor doet, krijgt ge zelfs meer gedaan dan voordien!
  • Meer te doen hebben en uit je comfortzone moeten stappen, zorgt voor hogere productiviteit
  • De crèche is de ultieme test voor je immuunsysteem

Zoals je kan lezen ben ik vooral verschoten van hoe productief ik geworden ben sinds oktober. Voordien was het voor mij heel moeilijk om aan iets te beginnen en liep ik veel vast op mijn eigen gedachten en perfectionisme, maar nu is daar precies allemaal geen tijd meer voor. Nu is het tijd om in actie te schieten. Ik ben papa, ik moet het voorbeeld geven! Meer over productiviteit in een toekomstige post.

Hoe voelde het voor jullie om papa (of mama) te worden? Ik ben benieuwd hoe “gepersonaliseerd” deze ervaring is.
Uncategorized 0 Comment

Masterminds

Apr
08

Sinds kort ben ik samen met een paar vrienden begonnen met “masterminden”. De mastermind is een simpel te omschrijven proces: we spreken elke maand af met dezelfde groep mensen om samen te werken aan de doelen die we individueel willen bereiken. Dit creëert een constante drijfveer in ons leven, die rust op het principe van “accountability”, of verantwoordingsplicht. Klinkt misschien niet sympathiek (klinkt misschien zelfs saai en een beetje zoals “gaan werken”), maar mensen hebben waaraan je moet verantwoorden waarom je een taak die je wilde doen wel of niet uitgevoerd hebt, is een enorm behulpzame en constructieve manier om je productiviteit te verhogen. Het gaat immers om zaken die je zelf uitgekozen hebt om te doen, die belangrijk zijn voor jou. Zonder accountability is het spijtig genoeg vaak te makkelijk om afgeleid te geraken of dingen op de lange baan te schuiven. Ikzelf verloor vaak de drive om verder te werken aan een project, maar ik merk dat ik nu meer aandacht besteed aan het opstellen van een plan van aanpak. Ik moet wel, want ik moet iets kunnen tonen volgende maand! Het is ook enorm nuttig om feedback te krijgen van gelijkgezinden, zonder dat ze mee aan jouw project aan het werken zijn. De voldoening die je krijgt van het afwerken van eigen projecten is het meer dan waard. Je komt terecht in een soort positieve feedback loop van productiviteit.

Onze mastermind staat momenteel voornamelijk in het thema van persoonlijke ontwikkeling. Hoe kunnen we onszelf verbeteren om beter aan onze toekomst – en die van onze kinderen – te werken. We denken ook na over hoe we meer geld kunnen verdienen. Typisch jonge vaders.

We hebben nu drie masterminds achter de rug, en het begint wat in z’n plooi te vallen. Eerst overlopen we de actiepunten waarop we ons toelegden vorige maand en gaan we het rijtje af, persoon per persoon, om te vertellen over onze ervaringen de afgelopen periode. Welke taken gingen vlot, waar liepen we vast of wat maakte het moeilijk? Hoe heb je sommige problemen opgelost en welke interessante tools ben je tegengekomen? Wie kan mij helpen of heeft ervaring met een bepaald aspect van een taak? Etc. Iemand in de groep neemt het op zich om ook notities te nemen, vooral welke actiepunten naar boven komen die tegen volgende keer in de agenda moeten komen.

https://d188rgcu4zozwl.cloudfront.net/content/B013UWFM52/resources/1635322791

Daarna gaan we over naar het boekenclub-onderdeel van de bijeenkomst. Dit hebben we ingevoerd omdat persoonlijke ontwikkeling en het vergaren van kennis hand in hand gaan met het lezen van informatieve boeken. Een opsomming van iemand anders levenservaringen is goud waard.
We pakken het als volgt aan: als er momenteel geen boek actief gelezen wordt door de groep, dan kiezen we elks maximum drie boeken om kort voor te stellen. Daarna stemmen we op welk boek we willen lezen. Ieder van ons krijgt dan een actiepunt in z’n agenda waarbij we allemaal hetzelfde stuk van het gekozen boek lezen tegen volgende mastermind. Omdat dit soort boeken nogal veel informatie bevatten, is dit meestal een “logisch” onderdeel van het boek van een 70 tot 100-tal pagina’s. Tijdens het lezen maken we dan notities die we volgende meeting bespreken. Zo bekijken we wat interessant was, welke persoonlijke inzichten je verworven hebt uit de tekst en eventueel zelfs welke actiepunten je daaraan wilt koppelen. Zo heb ik door het lezen van “Deep Work” van Cal Newport o.a. besloten om mijn “internettijd” beter te beheren, door het vaste momenten in mijn dag te geven die ik op voorhand plan. Zo ben ik minder afgeleid en minder vermoeid op het einde van de dag.

Er is ook nog een optioneel gedeelte van de mastermind. Dit is een timeslot dat we reserveren voor mensen die iets willen vertellen rond een bepaald thema. Heb je bijvoorbeeld een interessante manier gevonden om je productiviteit te verhogen en wil je daar wat meer over vertellen? Sommige mensen hebben rond een bepaald thema al een hoop voorkennis, als dit relevant kan zijn voor de groep, vragen we soms ook om hier een korte uiteenzetting over te geven. Zo hebben we bijvoorbeeld al een presentatie gehad rond het beheren van persoonlijke financiën, en momenteel is iemand anders bezig met het voorbereiden van een presentatie rond het concept van “mental models”.

Ik kijk er steeds naar uit, naar die masterminds. Ze zijn misschien nog wat chaotisch, en soms vermoeiend, maar da’s enkel omdat er zoveel interessante dingen verteld worden! De boost in productiviteit door accountability en meer focus te behouden is belachelijk waardevol. Het is een nieuw hoofdstuk in mijn leven: De Masterminds.

Ik steek niet al te veel in nalezen wat ik post, dus mi scusi voor eventuele spelfouten. Ik maak ook gebruik van affiliate links (dan verdien ik een centje wanneer je iets koopt via mijn link).
Uncategorized 0 Comment